ms 67

3) Bon padahakikat yang sebenar :  Adalahpinjaman yang dipinjamolehsyarikatataunegeridaripemegang bon, dandibayarmanfaatkeatasnyabagimaklumatitu,  dankenyataaninitelahditetapkanolehMajlisFiqhdalam resolusi 2/11/62 (kod). Dan sesungguhnya di dalamkeputusaniniperkara yang berikut: (( setelahmenyemaksemulaperakuandokumenbahawapeminjamhendaklahmembayarnilai yang nominal ( nilaiasal )kepadapemegang bon padatempohmatang, denganbayaranfaedah yang telahdisepakatimerujukkepadanilai nominal bon tersebut, ataumengaturmanfaat yang bersyarat, samaadamengedarkanhadiahmengikutkeputusanundian, ataunilai yang dipotong, ataudiskaun )).Dalamsatukenyataan yang berikut : (( Bon merupakanpersetujuandenganmembayarkadarfaedahmerujukkepadanya, ataumenggunafaedahnyadengansyarat yang dilarangolehsyarakdaripadamengeksportataupembelianatauperdagangan, keranaiaberdasarkanpinjaman, samaadapengeluarswastaatauawam yang berkaitandengannegeri, dantidakmemberikesanuntukperakuanpelantikanataucarapelaburanatausimpananatau yang melabelkankepentinganuntukmemperolehkeuntunganatausewaataukomisenataupulangan )).

4) Perdagangan Bon : Bon dan dokumen pinjaman – kami juga telah menyediakan dan  mengambil dokumen pinjaman arahan bertulis, tetapi tuntutan faedah padanya dijadikan sebagai hutang riba, dan riba adalah salah satu yang dilarang oleh Allah s.w.t yang telah dinyatakan di dalam Al-quran, firman Allah di dalam surah Al-Baqarah ayat 278 yang bermaksud: “wahai orang yang beriman, bertakwalah kepada Allah dan tinggalkanlah sisa riba ( yang belum dipungut ) jika kamu orang yang beriman”, sepertimana yang disediakan dalam keputusan Majlis Fiqh sejurus sebelumnya.

Pada pendapat saya yang menyatakan bahawa bon tidak boleh dikeluarkan melainkan dalam hal keperluansahaja, seperti berlaku kegawatan ekonomi yang teruk dalam negeri tersebut, tidak selamat bagi mereka kecuali berasaskan faedah pinjaman.

Disediakan oleh : 

Nor Syazwani Ahmad